zondag 20 september
We vertrekken met regen, maar al behoorlijk snel klaart het op. De hele tocht van 9 uur tot half vier rijden we door geweldige berglandschappen, later meer vallei.
Vooral het
ronden van het Toktogul meer levert zeer gevarieerde berglandschappen op, al of
niet met het grote meer zelf erbij. Grappig is dat we nu bij het heldere weer
de besneeuwde bergen waar we gisteren met enige moeite door de sneeuw heen gekomen zijn, nu prachtig in de zon zien liggen. We stoppen
diverse keren voor foto’s en Viktor maakt ergens heerlijke thee met biscuit als
lunch. Tot een flink eind na Tash Kömür is de weg met hier en daar een klein
stukje uitzondering prima. Dan slaan we – waarschijnlijk bij Kara Jykach, de
kaart is niet zo goed – linksaf een minder of niet geasfalteerde weg in voor de
laatste 110 km.
In totaal
rijden we 322 km.
glooiende bergen
het Toktogul meer met bergen op de achtergrond
de sneeuwtoppen: daar kwamen we gisteren overheen in de sneeuw
en weer de mooie glooiingen
en de rotspieken
dorpjes waar we langs komen op weg
naar Sara-Chelek
Op een
gegeven moment komen we bij het nationaal park Sara-Chelek. We rijden nog een
paar km verder, steeds door kleine dorpjes die kennelijk in het park liggen en
dan zijn we bij het guesthouse, weer heel basaal, maar prima voor ons.
ons guesthouse
Na een kopje
thee wandelen we nog een stukje door het dorp en terug.
thee bij aankomst
de plaatselijke moskee, tijdens een
namiddag wandelingetje
We eten
bekende Kirgizische kost: rijst pilau = rijst met wortel en vlees. De dag daarop mante, dat lijkt op dumping, is gevild met groente. En verder
vermaken we ons op onze betrekkelijk kleine kamer, waar het net warm genoeg is
als we er allebei in zitten. Gelukkig hebben we weer een extra deken, zo koud
als we eerder meemaakten is het trouwens niet
het voorbereiden van het maal
op onze kamer
Maandag 21 september
Een hele dag
voor het Sara-Chelek meer en nog drie meren daar in de buurt. Om er te komen
rijden we ongeveer een uur over hobbelige weg omhoog: van 1300m in het dorp
naar 2090 m bij het meer, natuurlijk weer prachtige uitzichten de rotsen en
bergen zijn prachtig, steeds zien we sneeuwtoppen. Het blijft fascinerend. Het
wordt ook wel gelopen, dan maak je bv. een driedaagse tocht. Moet je wel een
gids bij je hebben, want het lijkt eenvoudig: gewoon omhoog, maar er zijn toch
een aantal afslagen waar je een keuze moet maken. Eerst krijgen we een mooi
uitzichtpunt over het hele dal waar je het dorp in de verte ziet liggen. En dan
stoppen we bij het Sara-Chelek meer. Het is weer heel anders dan de meren die
we tot nu toe hebben gezien, het ligt helemaal tussen de hoge rotsen. Wandelen
langs het meer is dan ook niet mogelijk. We doen een klein eindje, daarna nog
een poging om over een uitstroom heen te komen, waarna we nog weer omhoog en
daarna omlaag kunnen om weer even bij het meer te komen. Maar dat is het dan.
Dus niet wandelen, wel een heel erg mooi meer.
We zien de bergen met het vele gruis liggen op weg naar het meer
het Sara-Chelek meer
het Sara-Chelek meer, nu de focus op de sneeuwbergen
de sneeuwtoppen ingezoomd
Kees beroert het water van het meer bij een wandelingetje
de wilde beek die van hierboven naar
het dorp loopt
Viktor weet
nog een ander, kleiner meer waar echt nooit iemand komt. We rijden een
behoorlijk eind door de boomgaarden, heuvels, plassen en kuilen met de FWD, af
en toe griezelig vindt Geer, maar dat ligt meer aan haar dan aan Viktor want
die heeft het helemaal onder controle. Het meertje is nog behoorlijk groot.
Viktor had ons er al over verteld, hij gaat daar voor ons groente maken en als
hij ze vangt, ook vis. Het is bij het meer ook weer paradijselijk. Tijdens het
kopje thee dat Viktor weer voor ons maakte horen we ineens een geraas. Moeten
een soort steen lawine zijn geweest. Het leek vrij dichtbij maar we hebben het
niet kunnen waarnemen. Daarna gaan we het pad dat langzaam naar boven gaat op.
Steeds dichter komen we bij het gruis, de bolders en de geweldige bergen. Heel
erg mooi en indrukwekkend. En het weer is stralend. Het is dus een fantastische
wandeling.
we rijden door de boomgaarden naar een kleiner meer
het meer van waaruit we gaan wandelen en waar Viktor
ons gegrilde groente en misschien ook verse vis beloofd
het meer iets verder op
een kudde paarden komt ons tegemoet
paarden dichterbij
de rotsen waar we dicht langs gaan wandelen
Geer in peinzende houding, kijkend naar al het moois
de rotsen nogmaals
en nogmaals, steeds weer een ander gezicht
het meer vanaf een afstand
Terug bij de
auto heeft Viktor al een vuurtje aangestoken, hij heeft ons waarschijnlijk zien
aankomen. Helaas geen vis, die wilde niet bijten, maar de aubergine en tomaat
die we opgediend krijgen smaakt heerlijk.
Viktor maakt groentespiesen
hier zie je ze op het vuur
en hier eten we ze op, mmm!
Na de (late) lunch lopen we door de boomgaarden terug. Dat is ook speciaal: overal appeltjes en nog eens appeltjes. Een uurtje later komt Viktor ons achterop. De rest doen we met de auto.
de boomgaarden waardoor we na de lunch terug lopen
idem; als je vergroot zie je de appeltjes
terugwandelen met mooi zicht
De avond
brengen we in het guesthouse door, nog nagenietend van de heerlijke dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten