vrijdag 11 september
Onderweg van
het meer naar de hoofdweg zien we kuddes die al naar beneden worden gebracht.
Het seizoen is heel kort: maar vier maanden krap. Over twee weken zal men al
beginnen de yoerts af te breken. Alles gaat naar de dalen, op een andere manier
valt er niet te overwinteren. Op weg naar de pas om het meer te verlaten zien
we twee ruiters met een groep schapen. We stoppen om foto’s te maken en de
mannen komen naar ons toe. We groeten hier met “salam” wij maken foto’s en
vragen hoeveel schapen zij meenemen. Het zijn er zeven honderd van
verschillende families in een dorp ca 50 km verder op, we rijden er later
doorheen. Zij vragen waar we vandaan komen, maar Nederland kennen ze niet wel
Europa.
Deze kudde zien
we juist na het passeren van de pas die Son Kul verder aan ons gezichtsveld onttrekt.
Voordien zijn we terug gereden zoals we gekomen waren en vervolgens steken we de
uitstroom over waarna we na ca 10 km naar de laatste pas toe rijden.
Dat laatste
uitzicht is weer hel mooi. Een prachtig diep blauw meer, met hier en daar wat
rimpeltjes op het water van de wind en dan de omlijsting van de mooie zacht
gloeiende bergen rond om het hele meer. We zullen dit niet gauw vergeten.
de uitstroom van het meer Song Kul
kudde schapen die door 2 ruiters 50km naar beneden wordt gebracht
jonge ruiter te paard
jongen
ingezoomd
de oudere ruiter, ook heel mooi
Wij zitten
met onze reis dus helemaal aan het eind van het seizoen. Het is ook nergens
druk. Langs de zuidkant van het Issyk Kul meer merken we ook dat al bijna alle
cafés en andere toeristische gelegenheden gesloten zijn.
het
hooi in het veld in pakken geperst, klaar voor de winter
hooi
wordt vervoerd
We
dalen verder via een netwerk van haarspeld bochten die ons steeds opnieuw een
prachtig zicht geeft op de vallei. Soms zijn de bergen heel glooiend, soms
helemaal met gruis bedekt dan weer stevige rotsen die er meestal wit/geel
uitzien. We passeren ook een aantal leuke dorpjes, ook daar zie je dat de hooibergen
geheel worden klaar gemaakt voor de winter. Na een uurtje komen we bij de
hoofdweg de zgn. Chinese weg.
We
volgen die Chinese weg over ca. 30 km en draaien daarna rechtsaf via de zuid
kant van Issyk Kul op weg richting Karakol.
Wij gaan naar Jeti-Ögüz,
ca 40 km voor Karakol, bijna bij het meest zuidoostelijke puntje van het meer.
Die 200 km houden we het meer steeds links van ons en de bergen rechts.We
passeren verschillende dorpjes en het valt op dat veel van de moskeeën op
elkaar lijken, zelfde grootte en vormgeving.
Viktor vertelt dat er een paar jaar geleden een Saoedische Prins hier langs heeft gereden en daarna al
deze moskeeën heeft aangeboden. De plaatselijk bevolking hoefde maar een heel
klein bedrag zelf bij elkaar te brengen of de Iman moest heel overtuigend zijn;
ook dan kwam de moskee er. We zien er enkele tientallen zo niet een
honderd. Lunchen halverwege in een klein
plaatsje in een lokaal restaurantje leuk een ieder zo te zien. We zien heel
veel soorten bergen onderweg van het meer Song Kul naar het Issyk Kul meer.
Het Lake Issyk
Kul (Kul is meer in het Kirgizisch, dus Lake Issyk Kul is dubbel op) is een
heel opmerkelijk meer. Het is het tweede grootste alpine meer in de wereld na
Lake Titicaca in Peru/Bolivia. Het wordt geheel omgeven door de hoge bergen van
het Tien Shan gebergte en ligt op 1.606 meter boven zeeniveau. De naam betekent
“Warm Meer” en het wordt zo genoemd omdat het in de winter niet bevriest, het
hele jaar door is het aangenaam van temperatuur en dat in een omgeving die in
de winter naar min 25 graden en nog lager gaat. Hier komen enkele geografische
gegevens:
Het meer is
een van de twee depressies in het Tien Shan gebergte, de tweede depressie is de
Fergana vallei, waar o.a. Osh in ligt en waar we later naar toegaan. Het meer
wordt “de Parel van het Tien Shan gebergte” genoemd, het heeft de vorm van een
oog is 182 km lang en 60 km breed met een totale oppervlakte nu van 6.236 km2.
Het is gevormd in het Mioceen ca. 20 miljoen jaar geleden door tektonische
activiteiten in het Tien Shan gebergte. Het meer is gevuld met zoet water, er stromen
ruim 100 rivieren en riviertjes in uit. De grootste zijn Jergalan en Tyrup aan
de oostzijde van het meer. Het water is in de loop der jaren heel licht zout
geworden. De diepte van het meer is gemiddeld 270 meter en op verschillende
plaatsen is een diepte van 668 meter gemeten daarmee zou dit meer op de vijfde
plaats komen qua meer dieptes . Het meer heeft geen afvoer, zowel niet
bovengronds als ondergronds. Tijdens het Plioceen is het oppervlak veel groter
geweest dan vandaag.
Sinds het
begin van de 20ste eeuw is het niveau in het meer gedaald met 5
cm/jaar, maar sinds 1998 stijgt het niveau van het meer; tot 2014 is het niveau
van het meer met 30 cm gestegen, een heel sterke stijgen gezien het grote
oppervlak. Het wordt vooral veroorzaakt door het afsmelten van gletsjers in het
Tien Shan gebergte. De geleerden zijn het er niet over eens of dit komt door de
klimaat veranderingen of door veranderingen in het lokale klimaat mede door
stof uitworp van een goudmijn in het gebied.
bergen
bergen
en nog eens bergen
machtig mooie kleuren
voor het eerst zien we weer groen
bergen met sneeuw langs het Issyk Kul meer
moskee onderweg in een dorpje
kamelen, de enige in het land volgens de chauffeur
enkele pilaarbloemetjes in het droge landschap
de bergen aan de overkant van het meer zitten in de wolken
mannen
bij een stopplaats, één met de typische Kirgizische hoed
Bij
Jeti-Ögüz slaan we af richting de bergen op weg naar een Yoert kamp in een
natuurpark ca. 30 km van de hoofdweg. We rijden eerst naar de bergen toe en
draaien dan het natuurpark in. De auto heeft de 4WD dubbel en dwars nodig. We
rijden langs een snelstromende beek door een prachtig berg bos landschap naar
ons Yoert kamp.
in Jeti-Ögüz schapen op de weg
het Yoert kamp in Jeti-Ögüz
onze
Yoert
Zaterdag 12 september
Bij
Jeti-Ögüz slaan we af richting de bergen op weg naar een Yoert kamp in een
natuurpark ca. 30 km van de hoofdweg. We rijden eerst naar de bergen toe en
draaien dan het natuurpark in. De auto heeft de 4WD dubbel en dwars nodig. We
rijden langs een snelstromende beek door een prachtig berg bos landschap naar
ons Yoert kamp.
de prachtige beek in het natuurpark waar het Yoert-kamp ligt en we wandelen
water kolkt
uitzicht van bovenaf; je ziet dat de bomen al herfstkleuren hebben
thee door Viktor gemaakt smaakt lekker na de wandeling
een
arend show zien we vanuit de verte als we op weg zijn naar Karakol
Jeti-Ögüz is een dorp ten Zuiden van Karakol,
genoemd naar de rivier Jeti-Ögüz in een vallei die ook zo heet en bekend is om
zijn rode rotsformaties. Jeti-Ögüz betekent 7 stieren.. de formatie is een rug
van rode zandstenen rotsen/bolders (“bluffs”). De rotsen lijken niet op
stieren, maar er is wel een Kirgizische legende over: een Kirgizische Khan
heeft de vrouw van een andere Khan gestolen en die laatste zint op wraak. Een
raadgever raadt aan dat de bestolen Khan de vrouw doodt. Er
wordt een schema opgesteld waarbij op het begrafenisfeest de man naast z’n
gestolen vrouw mag zitten. En als de laatste van de 7 stieren bij dat ritueel
geslacht wordt, doodt hij haar. Z’n hart gutst bloed over de vallei en dat
bloed neemt de karkassen van de 7 stieren mee en dat worden de 7 rode rotsen
(beetje vreemd; doodt hij haar 2 keer?).
Vlak voor de
rug rode rotsen staat er nog een, die het Gebroken Hart heet. Weer een legende:
een rijke doch wrede Khan ziet een mooi meisje uit een arme familie als hij op
jacht is. Hoewel hij al veel vrouwen heeft, dringt hij aan haar te trouwen. Het
meisje is al verloofd en vlucht met haat geliefde. Het koppel wordt gepakt en
het meisje wordt met dwang meegenomen, de jongen onmiddellijk gedood. De dood
van haar geliefde maakt het meisje zo bedroefd dat ze sterft op weg naar de
residentie van de Khan, terwijl ze een merkteken van haar gebroken hart in het
landschap achterlaat.
Wij bekijken
al deze mooie rotsen vlak voor we Jeti-Ögüz verlaten, na de mooie wandeling. We
rijden naar een mooi uitzichtpunt.
de Seven Bulls
het gebroken hart
andere
mooie rode bergen zonder legende
We komen ook nog langs het Jeti-Ögüz Sanatorium,
iets ten Zuiden van de Rode Stieren, gebouwd in 1931. Setting voor de historische
ontmoeting tussen Boris Yeltsin en Askai Akayev (1e president van
Kirgizië) in 1991.
het
gebouw van de historische ontmoeting tussen Boris Yeltsin en Askai Akayev in
1991.
We rijden
door naar Karakol het is vandaag maar 60 a 70 km rijden en checken om een uur
of vier in bij het Hotel Amir. Een prima plekje en tijd om eens even lekker te
poedelen onder een warme douche want dat mis je wel in die Yoertkampen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten