Donderdag 17 september
Op weg naar Bishkek gaan we nog langs de Burana Toren. Een bekende toren, minaret uit de 10e eeuw. Dit is alles wat er over is van de toen belangrijke stad Balasagun, de belangrijkste nederzetting in wat nu noord Kirgizië is. De naam komt van de hier begin 11e eeuw geboren dichter Balasagun. De toren is nu 24 m hoog, moet 46 m geweest zijn. Aardbevingen in de 19e eeuw – de laatste in 1900 - hebben de originele toren gedeeltelijk verwoest. De toren is in de zeventiger jaren gerestaureerd.
Voor ons is van belang dat deze stad een belangrijke plaats van de Zijderoute is geweest.
grafstenen en petrogliefen
op een oude muur met zicht op de muren
an de totale stad Balasagun
veel Kirgizische toeristen, vooral veel lawaaierige jongelui
en hier een erg oude mevrouw met haar familie
We rijden verder naar Bishkek
mooie bushokjes met tegelwerk langs de weg
We lunchen dichtbij het hotel.
Tijdens het
binnen rijden zijn we over de boulevard gereden waar ook het “Witte Huis” aan
ligt, het kantoor van de president van Kirgizië, en waar een aantal grote
beelden staan. Na in checken in het hotel lopen we terug naar de boulevard
bekijken het “Witte Huis”, het “Friendship monument”, het geweldige plein voor
het Nationale Historische museum naast het “Witte Huis”. Daar wappert ook de
vlag aan een 42 meter hoge vlaggenmast waarbij de gard of horror elke uur wordt
gewisseld. Het geheel is groot en breed opgezet het hart van het
regeringscentrum.
Het
belangrijkste beeld, midden op het grote plein, is het beeld van Manas te
paard, dé grote held van Kirgizië. Over hem is de langste legende van de
wereld, van 1000 jaar geleden. Het vertelt van verschillende heroïsche feiten
in het bestrijden van de Oeigoerse invasies om zijn vaderland te verdedigen.
Hij heeft tienduizenden paardrijders tot zijn beschikking, zegt de legende.
Verder trouwt hij de dochter van de Khan van Samarkand. En er is nog veel meer
in de legende, die zo lang is dat hij zelfs niet in de boekjes staat.
parlementsgebouw
het grote stadsplein
vriendschapsbeeld
de grote held Manas en het Historisch Museum
Daarna lopen
we door de stad eerst nog een stukje in die regeringswijk, daarna in een stuk
gewoon stadsgedeelte, met shopping malls, supermarkten enz.
Strijken
neer bij een leuk terras met uitzicht op de straat en pakken een pilsje. We
lopen verder en ontdekken het aanbevolen restaurant Cyclone waar we ons een
goed diner laten smaken.
Rond negen
uur lopen we terug naar ons hotel via een voetpad naast de hoofdweg.
Vrijdag 18 september
Vrijdag
haalt Viktor ons op om naar de Osh Bazaar te gaan, de grote Bazaar van Bishkek.
Hij is groot en zeer levendig en tegelijk ook weer meer georganiseerd dan
andere bazaars die we hebben gezien in bv China. De vlees afdeling is prima
gescheiden van de rest. Altijd weer een zeer kleurrijk gebeuren.
Daarna rijden
we de stad uit naar een soort panorama punt om geheel Bishkek te kunnen overzien.
Leuk zoals je de verschillende stadswijken ziet liggen en ook vanaf dat punt
het vele groen wat de stad rijk is en goed bewaard wordt.
We lunchen
in een leuk beetje chick restaurant en laten ons afzetten bij het National
Historische Museum. Groot opgezet, veel geschiedenis zowel van voor als tijdens
de sovjet periode als nu daarna. Jammer dat er geen Engelse tekst bij is. Ook
de klederdrachten van de verschillende stammen in Kirgizië zijn mooi uitgestald
evenals de verschillende kleden en wandkleden.
Daarna via
het beeldenpark naar het museum voor moderne kunst gelopen. Die parken hier in
Bishkek zijn fantastisch mooi, ruim opgezet en goed onderhouden. Zelden een
stad van ca. een miljoen inwoners gezien waarbij zoveel groen in stand is
gehouden.
In dit park
is een permanente tentoonstelling van beelden vanaf plm. 1984.
In de rest
van de stad zien we echt overal beelden in de parken van belangrijke mannen, we
kunnen niet lezen wie het zijn. Het houdt niet op. Eén of misschien twee
vrouwen gezien.
Net als in
het museum: veel vechtersbazen, op paarden, in groepen bij elkaar.
Het museum
voor moderne kunst is mooi ruim en goed ingedeeld. We zien de wisselende
tentoonstelling. Veel fotowerk en wandtapijten. Zeer de moeite waard. Het
blijkt dat er ook juist nog weer en nieuwe tentoonstelling wordt geopend die
wij bekijken.
Eind middag
terug naar hotel, frissen even wat op en we gaan een plekje zoeken voor een
biertje en vervolgens voor het avondeten. Beide lukt weer goed. We hebben zo de
sfeer van Bishkek enigszins kunnen op snuiven.
























Geen opmerkingen:
Een reactie posten