22 Karakol zaterdag 13 tot dinsdag 15 september

Hotel  Amir is een mooi onderkomen, modern en met zorg ingericht. Het is eind van de zaterdagmiddag en na een weldadig douche beginnen we met een biertje op het terras, in de zon. We kunnen de Sudoko’s van een maand lang laten uitprinten. De dame die dat doet is erg geïnteresseerd en Kees legt het haar uit, ook hoe ze het op internet kan vinden.

Met Viktor eten we sjasliek met gegrilde paprika en tomaat in een lokaal café, eigenlijk leuker dan de café’s westerse stijl die de gids opgeeft.

Zondag 13 september

Net  als in Kashgar is de zondagse beestenmarkt van Karakol ook erg bekend. We gaan er om acht uur heen, want de markt is hier redelijk vroeg afgelopen, omdat de mensen nog naar huis terug moeten. Bij het binnenkomen van de markt zijn er èn geweldige partijen hooi te koop (iedereen prepareert zich op de winter) èn geweldige hoeveelheden auto’s op de parkeerplaats (naast alle auto’s die op de markt zelf nog rondrijden). De markt is hier veel individueler dan in Kashgar: een vrouw en/of man, al of niet met kinderen staat bij één of enkele schapen te wachten tot er kopers komen. Daarnaast een volgende familie, enzovoorts. We leven ons in in zo’n gezin: gaan met hun schaap naar de markt om het goed te verkopen. En dan hopelijk na een goede deal vrolijk weer de hele reis terug huiswaarts. We zien een jongetje dat na de verkoop het schaap streelt met een bedroefd gezicht. Een emotioneel afscheid?
Verderop zijn er wel vakken waar een heleboel beesten in staan, maar dit individuele gezinsgebeuren treft ons.

Ook een verschil is dat er veel meer paarden zijn. Kirgizië is immers een paardenland. Kees ziet zelfs een jongetje van een jaar of vijf dat al op een paard door de drukke markt rijdt. Wel met zijn vader erachter.

We dwalen weer een tijd tussen het gebeuren, zorgen dat we niet te dicht bij de achterbenen van de paarden komen. Weer overal levendige handel. En een afdeling zadels, afdeling paarden beslaan, afdeling zwepen, afdeling touwen etc.

hooivoorraden te koop aan het begin van de beestenmarkt

op de foto met een koopman-boer

vrouw in klederdracht

een stalletje met eten en drinken

 een mooie portretfoto van een man en vrouw

overzicht beestenmarkt

veel paarden op de markt

een paard wordt beslagen

weer de typisch Kirgizische hoed

drie mannen bij de zadelafdeling

stieren  moeten de auto in

…met veel moeite

een jochie van een jaar of vijf al op het paard

 overzicht koeienafdeling

Na de markt drinken we met Viktor koffie in Karakol Coffee, een leuk klein café met veel backpackers. ’s Middags verkennen we Karakol. Eerst bellen we nog met de buren die vandaag in Geulle gaan trouwen.

We komen langs de bazaar en doen daar wat inkopen: waspoeder, tandpasta en zo. Gaan de Russisch Orthodoxe kerk bekijken. Een prachtig houten gebouw, kom je nergens tegen. Het gebouw is oorspronkelijk uit 1895 en het is tijdens de Sovjet periode geheel gestript. In 1960 is de reconstructie begonnen. ’s Middags zullen we er nog terugkomen, omdat de kerk nu dicht is.

 Russisch Orthodoxe kerk

de torens

de voorkant met het mooie houtsnijwerk 

van dichtbij

 interieur van de kerk

We lunchen laat en bezoeken het regionale museum met gebruiksvoorwerpen, mooie foto’s van vroeger, een leuke beschrijving van hoe een Yoert wordt ingericht en hoe de hiërarchie van zitten in de Yoert is: het hoofd van het gezin tegen de stapel met kleden aan de achterkant, tegenover de ingang. Hoe meer kleden, des te rijker ben je. En een verzameling opgezette dieren.

De rest van de dag in het hotel en heerlijk eten bij een restaurant in de buurt.

Lenin wijst nog steeds de weg

kenmerkende huizen

kenmerkend huis

ingezoomd op een houtsnijwerk balkon

een flat zoals ze er in heel Kirgizië uitzien; deze is uit Bishkek, in Karakol geen goede foto genomen

de balkons van een flat

                                       

de hoofdstraat van Karakol

maandag 14 september

Een tochtje met de auto naar een mooie plaats in de bergen rond Karakol.

de volgende dag, het heeft boven gesneeuwd

Daar wandelen we naar boven en weer terug. Ook hier weer mooie uitzichten en een ruisende beek naast ons.

de herfst zet in

de berken oranje

hooischelf

 er bloeien nog wat bloemen

de wandeling

de wandeling, even pauze

Terug maakt Viktor thee op een leuke plek bij de beek in een dorp. Viktor jaagt de kalkoenen op en een vader met zoontje schept modder bij de beek vandaan in een kruiwagen.

vader schept modder in de kruiwagen

het toekijkende zoontje

de beek

Kees bij de beek

kalkoenen, rare beesten

pronkend met de veren zijn ze wel mooi

Dan laat Viktor ons nog een mooi ski-resort zien: ’s winters wordt hier veel geskied.

bij het ski-resort vinden we een mooie paddenstoel

We lunchen in een nieuw restaurant en Viktor zet ons af bij de Centrale Moskee. De Dungan Moskee is gebouwd in 1907-10 door een Chinese architect. Ook helemaal van hout, er is geen spijker aan te pas gekomen. Is helder geverfd in rood, groen en geel. Het is een Islamitische moskee, waar je veel Boeddhistische invloeden ziet. En ook de Chinese dak structuur zien we terug. De moskee werd gesloten door de Sovjet autoriteiten, en in 1943 weer geopend. In de hal buiten staan mooie spreuken.

de Centrale Moskee, geheel van hout

uitsnede van het (Chinese) dak

interieur van de moskee

We lopen weer door de stad, spreken met een Deens meisje in het Karakol Coffee en lopen terug naar het hotel. Het is ineens een stuk koeler. We zijn de enige gasten en omdat we ’s morgens niet besteld hebben, is de keuken al naar huis. Geen straf om in hetzelfde restaurant als gisteren te eten.

Twee lekkere dagen in de ruim opgezette stad Karakol. We zien meer buitenlander dan tot nu toe in de hele vakantie.