05 Beijing – maandag 17 augustus tot donderdag morgen 20 augustus

Maandag 17 augustus

Maandagmorgen slapen we uit tot 10 uur en rommelen wat met rugzakken en papieren. Van de oorspronkelijk geplande 3 nachten in Beijing maken we er vier om op gang te komen. Vandaag is een dag om dingen te regelen. Soms met succes en enkele lukt niet helemaal. Het is een mooie dag om China weer op te snuiven, terwijl we dingen proberen uit te vinden en we lopen veel rondom het hotel gedeelte van de stad.

Ons hotel ligt ongeveer naast het Emperial Paleis (De verboden Stad), middenin de stad, geweldig uitgezocht door Alex. Het ligt in een klein straatje, dat onderdeel van een van de vele hutongs is in Beijing. We vallen met onze neus in de boter: allemaal prachtige straatbeelden.

 Foto 1538 Straat van ons hotel

Enkele straatbeelden hieronder op de foto:

meloenen

  perziken met jongen en meisje

karretje

meisje gehurkt naast vader

Eerst naar de bank en ATM om geld te wisselen; dat gaat voorspoedig.

We gaan op zoek naar een Apple-winkel en het station. Na goede aanwijzingen van het meisje in het café met heerlijke koffie naast de bushalte. Welke wegen en weggetjes tel je mee om de 3^e weg links te vinden? Op de straatnaambordjes staat ook altijd een naam in Latijns schrift. Soms staat er gewoon de naam, dan zie je op een straat (of een zijstraat?) een naambordje met een pijl naar links of naar rechts of naar allebei. En kunnen we lopen of kunnen we beter de geadviseerde 4 haltes met bus 103 nemen? En hoe moeten we de kaart houden als we via het kompas weten waar het noorden is? We dwalen een beetje, lopen langs de heel brede straat met veel verkeer en grote gebouwen, soms tempelachtig nagebouwde Chinese. We vinden een winkel om een Chinese sim-card te kopen maar dat wordt vrij duur en verdubbeld zo ongeveer als je hem ook buiten Beijing wilt gebruiken. Geheel anders dan acht jaar geleden. De Apple-winkel vinden we niet: foute afslag genomen. Dan met de bus naar het eindpunt waar het hoofdstation van Beijing is. Dan hoeven we tenminste geen haltes te tellen, want zelfs dat is ingewikkeld: het telt bij de halte 10,10, 11, 12, 12. Is van halte 10 naar 12 nu twee of vier stops? Een prettig punt is dat we langs de Apple winkel komen het meisje heeft het goed gezegd, wij waren fout. Dat weten we voor morgen. In de bus worden we zo gepropt als de deur dichtgaat, dat je je kunt voorstellen hoe in menigten mensen stikken. (Gelukkig zijn de bussen die we later nemen minder vol).

Het station is gigantisch. Binnen zijn er 30 loketten waarvoor overal een lange rij staat. Bij loket 16 wordt Engels gesproken. Het gaat er efficiënt toe en voor de volgende 2 etappes kopen we kaartjes: naar Xi’an zijn er alleen nog 1^e klas kaartjes en naar Lanzhou is er alleen ’s morgens vroeg nog plaats in een trein met “hard seats”. ’s Avonds horen we van Alex dat volgende week de scholen en universiteiten weer beginnen waardoor deze week veel studenten onderweg zijn.

Vanaf het station nemen we snel een taxi naar het hotel om ons even op te frissen en om te kleden Alex haalt ons op om zes uur om ergens te gaan eten.

Alex heeft een heel mooi restaurant besproken. Een gebouw met allerlei binnenplaatsen. Vroeger woonden grote families daar met een aantal gezinnen.

Zoals we weten, van acht en meer jaar geleden, zoekt Alex het eten uit en draagt daarbij zorg dat de diverse schotels goed op elkaar zijn afgestemd, zowel qua smaak, kleur en opmaak. We praten uitgebreider bij: over SKIP in Shanghai waar Kees en Alex werkten, over Alex z’n goed draaiende milieu-adviesbureau, over hoe China veranderd is (drukker, veel bijgebouwd – in Beijing o.a de 4^e en de 5^e ringweg), over de mindere groei die China nu heeft, over familie en over onze reis.

Een zeer genoeglijke avond met verrukkelijk eten. Hij heeft meer typisch Beijingse gerechten gekozen met o.a. Peking roasted duck.  Dat zal wel eens de topper van de vakantie kunnen zijn.

 mooie binnenplaatsjes in het restaurant

 Alex en Kees aan tafel

Dinsdag 18 augustus

We beginnen vandaag met de Apple-store, waarheen we nu met bus 103 goed de weg weten. We worden heel professioneel en vriendelijk geholpen, de dame probeert van alles. Het eindresultaat is en blijft dat we Google in China niet kunnen gebruiken en dus ook geen blog kunnen versturen en Gmail kunnen gebruiken. Dit komt door een dispuut tussen de Chinese regering en Google dat nog niet is opgelost. Drinken koffie in een heel trendy koffieshop met veel houten tafeltjes van gebruikt hout en ouderwetse stoel- en lampen-café, het MAANCAFE

de Apple-winkel

de Apple winkel ligt in een drukke winkelstraat 

MAANCafé met heerlijke koffie.

Via hotel met bus 111 naar het museum van minderheden waar we ons veel van voorstellen, gezien onze reis naar het westen.  Het blijkt geen museum maar een expositieruimte te zijn. Na te ver te zijn gelopen en een heerlijk kopje thee in een sjiek hotel brengt iemand ons nogmaals naar wat de expositieruimte is. Er is een tentoonstelling over Kalligrafie van vrouwen, “QiQiao Festival and the Dream of Women, International Women’s Calligraphy Exhibition”. Niet wat we wilden, maar leuk. Het is een tentoonstelling in het kader van de emancipatie van de vrouw.

 spandoek

een zaal vol kalligrafie

 kaligrafeerpen

de tentoonstelling staat in het kader van het emanciperen

 van vrouwen en meisjes

Er is in dat gebouw ook nog een tentoonstelling over de Chinese duizenden harde werkers die in grote discipline in de  jaren ’30 een 1500 km lang kanaal hebben gegraven, dwars door bergen en loven waarbij het kanaal in de rotswand werd uitgehouwen, “The Red Flag Channel”. Veel loftuitingen op China, het bewind en het socialistische systeem. Het is ook wel een hele prestatie: als de Chinezen eenmaal een plan hebben, dan weten ze duizenden mensen te organiseren en heel gericht te laten doorwerken.

In de warmte lopen we richting Tian’Anmen plein, het Plein van de Hemelse Vrede. Pogingen voor een taxi mislukken. We nemen nog 2 haltes subway, wat ondergronds bijna net zover lopen is. We kunnen vanaf de subway het plein van de hemelse Vrede niet op omdat alles wordt klaar gemaakt om het einde van de tweede wereldoorlog op 3 september voor China na zeventig jaar te vieren.

een bloemenkunstwerk langs de weg

Het Tian’Anmen plein zelf is in reconstructie of er wordt iets voor een parade opgebouwd. We zien stukjes van het plein met nog een glimp van Mao zijn portret. We gaan niet meer echt in de verboden stad kijken, maar lopen door de lanen die erheen gaan en bekijken enkele gebouwen die erbij horen.

 gebouw bij het Keizerlijk paleis

dakstukje

even uitrusten bij een veld met aorta’s

En dan is de dag alweer bijna voorbij. We lopen nog een flink eind terug naar het hotel. Het is een leuke tocht, langs allerlei winkeltjes en woon complexen, ook de buurt van het hotel is leuk. Het ligt middenin de hutong, dus altijd veel te kijken naar mensen, koopwaar, hoe dingen vervoerd worden, etc.

In het hotel rusten we even en eten in het kleine restaurantje in de straat van het hotel.

Woensdag 19 augustus

We weten nu weer hoe we de weg moeten vragen en dat we haltes goed in Chinees en Latijns schrift moeten laten opschrijven. Vandaag lopen de bus en subway reizen op rolletjes. Een jongen grijpt een keer in als we voor de Tempel of Heaven helemaal fout van plan zijn uit te stappen, waardoor dat ook goed gaat.

Vraag het aan jonge mensen. Iedereen is vreselijk behulpzaam en aardig.

We willen de stadions van de Olympische Spelen van 2008 graag afgebouwd zien en hoe ze nu in bedrijf zijn. In 2007 hadden we ze in aanbouw gezien. Konden toen wel een klein deel zien van het “Birds Nest” met de beroemde constructie en het grote aquastadion was toen nog geheel in aanbouw en niet toegankelijk.

Nu liggen de twee stadions naast elkaar in een mooie parkentourage met nog een groot hotel en conferentie centrum erbij. Het blauwe zwemparadijs is open en is mooi. Buiten de blauwe vlakken die binnen doorlopen. Naast de wedstrijd banen met mooie grote tribunes er omheen heeft men binnen ook een geheel waterparadijs gemaakt voor kinderen met water goten en golfbad enz. Het is nog vakantie en erg druk met Chinese families. Het geheel ziet er zeer goed uit wel onderhouden en volop in bedrijf. Dat is natuurlijk het voordeel met zo’n gelegenheid in een stad van ca. 16 miljoen inwoners. Het zijn familie uitjes, vaak opa en oma, met de kinderen en een kleinkind, zo’n groepje van vijf kom je regelmatig tegen.

De toegang tot alle zwemfaciliteiten is 50 Yuan voor volwassen en voor kinderen onder de 1,20 meter de helft (7 yuan = 1 euro). Voor alleen bezichtigen en overal kijken betaal je 20 Yuan als volwassen en wij beide boven de zeventig hebben als senioren gratis toegang.

We weten dit van onze vorige tochten dat senioren en kinderen een gereduceerd tarief hebben. Voor kinderen tot 1,20 meter en senioren tussen de 60 en 70 jaar is dat 50% korting voor senioren boven de zeventig vrij toegang. Je moet even je identiteitskaart tonen. We hebben hier op vele overheidsinstellingen gebruik van gemaakt.

Daarna via de olympische boulevard naar het “Birds Nest” gelopen. Ziet er fantastisch uit zie foto. Helaas kunnen we niet naar binnen omdat het geheel klaar gemaakt wordt voor de wereld kampioenschappen atletiek die de week daarop worden gehouden.

 Plattegrond van het Olympisch park. Let op de vorm van het water

alles wordt heel schoon gehouden

het bekende Birdsnest

het zwemparadijs

Van het Olympische stadium in het noorden van Beijing gaan we met de ondergrondse naar de Temple of Heaven in zuid Beijing.

Temple of Heaven, gebouwd in 1420, deed dienst ten tijde van de Ming en Qing dynastie, resp. 1368 – 1644 en 1644 – 1912).  Het is de tempel van de offerandes voor een goede oogst. Een heel groot terrein met naast de “Exhibition Hall of Prayers” diverse andere gebouwen en lanen. Het is een heel plezierig parkcomplex.

De grote ceremonie wordt in het voorjaar gehouden en is wellicht voor de Keizer de belangrijkste ceremonie van het jaar. Immers hij is degene die in contact met de goden gedurende die week in gebed met de goden gaat voor een goede oogst in China. Is er een misoogst dan heeft de Keizer iets mis gedaan, troon afzettingen vonden meestal plaats na een of twee misoogsten want zo was de redenering de keizer had kennelijk het contact met de goden verloren.

De tempels en m.n. de hoofd tempel heeft prachtige ronde daken, waarbij de geglazuurde pannen naar het middelpunt toelopen. Dus iedere rij van beneden naar boven heeft een andere maat dakpan. Een perfect stukje design. Het is een voorbeeld hoe geperfectioneerd de Chinese bouwkunst is en staat als voorbeeld voor latere werken.

Ook hier is het heel druk veel groepen Chinezen met hele gezinnen.

 bij een gebouw aan de ingang zitten oude mensen kaart te spelen;

 zij hebben gratis toegang.

de hoofdtempel,, de Hall of Prayers for Good Harvest

hal in het westen van het terrein, de Imperial Vault of heaven

 de hal van binnen

We gaan via een Starbucks en de Applestore voor een laatste vraagje terug naar het hotel.

Daarna met lijn 24 naar een meren gebiedje wat we op weg naar het Olympisch Park hadden gezien om te eten. Ook daar nu heel veel Chinezen, echt druk. We vinden een prima plekje en eten opnieuw enkele heerlijke gerechten natuurlijk niet zo goed als gisteravond met Alex maar prima voor ons. ’t Was weer een goede dag.