Om halftien vertrekken we, we hebben niet
zo’n lange tocht vandaag naar Masouleh. Eerst ruim een uur over de snelweg, dan
slaan we af, en de weg blijft prima ook al is het geen snelweg meer. Het is het
grootste stuk heel erg droog. Eerst vlak, dat ziet er gewoon troosteloos uit,
niets te zien. Dan ineens zitten we tussen de prachtige bergen, daar kunnen we
niet genoeg van krijgen. Maar we blijven zeggen: oh,oh wat is het hier droog!
Het wordt langzamerhand groener. Eerst
olijfbomen, daarna allerlei akkerbouw. Dit is het groenste deel van heel Iran.
De lekkerste olijven komen hiervandaan en de beste en meeste rijst ook. En van
verderop bij Fuman zijn ook theeplantages die beroemde Iraanse thee verbouwen. Het
wordt hier ’s winters niet zo koud, af en toe een beetje sneeuw of vorst, maar
dat is het dan. Wel veel regen, daarom is het ook zo groen.
De hele rit stuiten we om de haverklap op een optocht waarvoor we even
moeten wachten, moeten omrijden of langzaam langs kunnen rijden.
eerst droog en vlak
dan: het blijft kurkdroog maar we krijgen prachtige bergen
rode en bruine en terracottakleur bergen
olijfbomen; de beste olijven van Iran komen hier vandaan
een gebied met veel windmolens
diverse keren komen we een
optocht tegen of moeten we ervoor wachten of omrijden
Onderweg drinken we koffie bij de auto, in Fuman
proberen we tevergeefs een restaurant te vinden dat open is. Daarom lunchen we
weer met rijst uit de moskee. En we kopen koluche, ronde koeken gevuld met
walnotenpasta voor als we vanavond weer niets kunnen vinden. We proeven er een,
heerlijk, het is net uit de oven. We beseffen dat we in Teheran dit ook een
keer gegeten hebben.
de koluche die we kopen wordt al
generaties door een familie in Fuman gemaakt
Om een uur of half drie komen we in Masouleh
aan. Dat is inderdaad het schilderachtige dorpje zoals het in de gids
beschreven staat. Het is duizend jaar oud en ligt steil tegen de berg aan. De
straatjes zijn nauw en het dak van het ene huis is tegelijkertijd de straat die
erboven loopt. Aan het begin van het dorpje zetten we de auto neer, want het
Ashora feest is op zijn hoogtepunt. We lopen langzaam met de optocht mee tot we
bij het hotel aankomen. We zitten middenin het dorp met een balkon met prachtig
uitzicht. Hier kunnen we het wel twee nachten uithouden.
het dorpje Masouleh ligt op plm. 1000 m in de bergen
zomaar een paar huisjes
om vijf uur begint er een wolk
over het dorpje te hangen die later weer oplost
We gaan direct weer de straat op. Op het
centrale dorpsplein, voorbij de moskee, is het Ashora feest in volle gang. Ook
hier is het weer zwart van de mensen. Nu staan ze in lagen: de straatjes boven
elkaar. Eerst is er de muziek met het geselen. Een aantal mannen staat als in
een trance heen en weer te wiegen en zich te slaan op de voor ons eentonige
muziek, waarin we soms Hoesseini en Karbala menen te horen. Daarna komt er een
voorstelling: verklede mannen nemen om de beurt het woord. De rode zijn de
slechten, die houden niet van vrede en de islam, de groenen zijn de mensen van
Hoesseini. Alles speelt zich af rond enkele kleden die op de vloer van het
plein liggen. De groene man ligt daar ook een tijdje. Om de beurt voeren ze het
woord. Een man is verkleed als vrouw, dat is de zuster van Hoesseini. Een
meisje vertelt dat het allemaal heel droevig is. Zij is hier bij haar moeder
voor deze dagen, ze woont in Rasht een eindje verderop. Een andere dame is ook
bij haar moeder en komt uit Teheran. Het feest is een heel familiegebeuren. Een
tijd blijven wij alles bekijken, lopen wat heen en weer en kopen dan nog water
en fruit in de dorps super die zowaar open is
massa’s mensen zijn bijeen voor het Ashora feest
de massa van de andere kant uit genomen
Geer kijkt met anderen toe naar het toneelspel
leuk meisje dat toekijkt
het gebeuren in Karbala wordt
nagespeeld
De avond brengen we door op ons heerlijke
balkon. Even onderbroken door een maaltijd die in het hotel geserveerd wordt.
Er is ook een Zwitsers en een Nederlands koppel, die bij ons aan tafel schuiven.
We besluiten tot voertaal Engels. Beide koppels zijn drie dagen geleden in
Teheran aangekomen en maken verschillende tochten door Iran met trein en bus
gedurende drie weken.
het pleintje/dak waaraan ons hotel is
Geer op het balkon
op ons balkon
Zondag 25
oktober het kasteel Qaleh Rudkhan
Ontbijt is om half negen en daarna gaan we op
weg naar het kasteel Rudkhan.
We rijden terug naar Fuman en dan ca. 25 km
naar het zuidwesten de bergen in. Onderweg zien we de rijstvelden en
theeplantages. Towhid verteld dat in dit groene gebied de helft van de rijst
die Iran nodig heeft wordt verbouwd en dat hier vandaan ook veel thee komt. Het
is het enige groene gebied in Iran.
rijstveld
een dorpje onderweg
theeplantage
Aangekomen bij de entree naar het kasteel
lopen we eerst een kwartiertje langs allerlei souvenir- en thee stalletjes.
Daarna is het een heel mooie klim van 400 meter naar het kasteel door een
loofbomenbos langs een mooie bergbeek omhoog. Het pad is goed aangelegd maar af
en toe spiegelglad omdat het op de noord helling ligt. Na anderhalf uur zijn we
boven.
een stalletje met pasta, rode bieten en nog veel meer
rode bieten in patroon
een soort eierpannenkoek kun je bij de stalletjes onderaan het pad kopen
water voor thee op een houtvuurtje
we lopen in heet begin langs de beek omhoog
het bos met het prachtige zonlicht en een heel oude boom
paddenstoelen op weg naar het kasteel
de zon door de bomen met zicht
op het kasteel als we er bijna zijn
Het kasteel is meer dan alleen een ruïne: de 65
torens en muur (totale omtrek van het kasteel is 1.500 meter) zijn over het
algemeen goed bewaard gebleven. Het kasteel is herbouwd in de Sejluk tijd (1038
– 1220) en opgebouwd uit gebakken stenen. Waarschijnlijk zijn de fundamenten
van reeds ver voor die tijd.; iemand vertelt ons van de Sassanieden (=3e
en 4e eeuw). Het kasteel is als een soort vlinder gebouwd. Het
middelste deel is smal en ligt in een soort pas tussen twee pieken aan
weerskanten van de ingangspoort. De muren staan op een ietwat vlakker terrein
en na de muur gaat het direct heel steil naar beneden. De 65 torens met schiet
sleuven overzien ieder stukje dat voor de muur is. In dat opzicht is het
bijzonder moeilijk te nemen. De Mongolen hebben het met rust gelaten. Op de
twee toppen aan weerskanten is het uitzicht enorm goed. We zijn ongeveer langs
de 2,5 km muur geklauterd. Prachtige uitzichten.
het Qaleh Rudkan kasteel nog geheel in tact
de plattegrond van het kasteel
de westkant die een ruïne is geworden
Kees en Towhid in het kasteel
Kees in gedachten verzonken
in het kasteel met de mooie toren op de achtergrond
close-up
Boven met de koluche koeken uit Fuman
geluncht en daarna naar beneden . Het was af en toe behoorlijk glad maar ook
heel mooi. Onderweg drinken we met z’n drieën nog een kopje plaatselijke thee
die prima smaakt. Om ca. 16:00 uur zijn we terug in Masouleh.
Na een korte rustpauze met thee van Towhid
zigzaggen we het dorp door mede op zoek naar een restaurant dat veel uitzicht
op het dorp geeft. Dat lukt niet, het uitzicht van ons balkon in het hotel is
op voorsprong veel beter. Toch lekker gegeten bij een restaurantje met veel
plaatselijke mensen bij de Bazaar.
Masouleh nogmaals
enkele huisjes
in een straatje tijdens het wandelen bij de geraniums
de maan
de moskee bij avond
Masouleh bij avond
het marktplein bij avond; onder
het 2e dak rechtsonder in de foto eten wij
Alweer een prima dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten